Yaratıklar

Asalet sahibi gökyüzünün altındayız, Huzur kaçıran bir tedirginlik var derinlerde.

Bazen, nefes aldırmayıp kasvetiyle boğan, Bazense yorgun vücudumu huzur nehrine sokan Alçaltan, yücelten, uykusuz ebediyet eşiği.

Sadece gizemli ruhların uyandığı saatlerde,

Dışanda, uzakta, geziniyordum.

Azledilmiş bir kişiydim ben.

Üşümüş ellerimi tutan

Hala sıcak kalmaya çalışan dudaklarımı öpen olur

muydu?

Yarım kalmamalı hiçbir şey, ya tam olmalı ya da hiç, çünkü yarım kalanlar hüzün getirmekten başka bir işe yaramaz.

Her şey çok netti o saatlerde, olması gerektiği gibiydi.

Gel sanl bana, kendi denizinde boğulan ruh.

Yusuf Erkan TD- 05.03.2021