Öpüştüklerim

Bir menekşe

İki yerinden de doğurmuş 

 çarpık kentleşme .

Kökleri hangi birimize uzanır,haddi hesabi yok

Birbirlerine bir iple dolanırlar

Onları tek bağlayan şey sadece bir ip 

Şimdi dinliyorum kendimi,

bir meneksenin gölgesinden de siyahi bir sokakta

Menekşe dahi yanıltiyor insani 

Hani beyazdı, gölgesi mi yanılttı 

Aldandim mi duyularima , duyduklarıma

hep böyle olur bu?

Her Bir insancıkla bağladım kendimi

Sımsıkı 

O ipler ,ne ip ama 

O ipleri hiçbir zaman ellerime almadım 

Otoritem hiç yoktu , hiç olmadı, hiç olmucak 

Bir tuzak gibi ,

Şimdi bu şiiri nasıl bitirsem çok düşünmüyorum 

Aslında ben hiçbir şeyi düşünmüyorum

Benim elimde hiçbir şey unutmayın 

Avucum apaçık benim 

Dökülür gider  ,ziyan olur 

Benden bişi götürmeyin 

Bende kırıntılarınızı bırakmayın 

Aslında çok da önemli değil ne isterseniz onu yapın

Öpüştüklerim ... Öpüştüklerim 

Şey.. öpüştüklerim 

Öyle zor aldanamıyorum,öpüştüklerim...